موضوع:هذه قبر علی بن ابیطالب(ع) ؟؟!! أینّ ؟؟

هدف(رویکرد):چرا نمی دانیم؟؟ قلبا ٌو لفظاً آنچه باید انجام دهیم!! عملا ً

زبان:تحلیلی-ادبی(کنایی)

سلام بر اسد الله الغالب ،امیرالمومنین علی بن ابیطالب(ع)….

سلام بر ضربات شمشیر علی(ع) در خندق که ارزشی فزون برعبادت تمام عابدان ذات اقدس اله داشت(بر طبق روایت)…..

و سلام بر غیرت الله الاعظم….

در حدود دو یا سه هزار سال پیش، برتاریخ مادی اولین بار نامی حک شد که ولله هنوز که هنوزه در بهت عظمت معنای آن مانده است…..

زمانه زمانه ی نوح بود……

نوح(ع) قصد قربت کرد…..

خدای را یاد نمود و شروع به حفاری کرد…..

به اذن ذات اقدس خدایش قبری آشکار شد…..

بر رویش حک کرد….

هذا قبر علی بن ابیطالب(ع)

زمانه ناتوان از درک نام علی بود…..

و باز هم مظلومیت علی(ع)! ....

علی تا زمان ظهورش فقط در اذهان پاکان و پیامران تجلی صفات  می نمود…

آدم…..نوح…..ابراهیم…..عیسی …و محمد(ص) و حتی شاید صد و بیست و چهار هزار نفر دیگر....

نمی دانم حال نوح را هنگامی که حفر می کرد قبری را به نام وجود مقدس امیرالمومنین(ع)....

کمی جلوتر ....هزار و چهارصدسال پیش.....شبهنگام....لاحول ولا قوة الا بالله العلی العظیم....می خواهند امیر را دفن کنند.....

-که را؟؟

-امیر را!!

کسی را که نزدش او را به خدایی ستایش می کردند   را اکنون در اوج تنهایی دفن می کنند و هر دو نشان از مظلومیت عمیق علی(ع) بود....که البته علی تنهایی را برای خلوت با خدای خویش بهترین نعمت می داند که فقط خداست و علی و علیست و خدا....

کسی را که جن و انس زانو زده بودند به عظمتش و قسم خورده بودند به حمیتش....

و مسلمانان با رد چشمش تفعل حق می زدند و استخاره ها می نمودند.....

وای چه در حال وقوع است؟؟؟!!!

فرزند بزرگش به وصیت امیر (ع) آنقدر سنگهارا جابجا نمود و آنقدر کند تا به" گوهری" ناخوشایند برای ما رسید.....

هذا قبر علی بن ابیطالب(ع)

از کدام حیث گوهر است؟؟؟

از این حیث که میعادگاه عبد است و مولا....

از این حیث که محل آزادی علی (ع)از دست منیت های ما نا بخردان است...

حال چرا ناخوشایند؟؟؟

زیرا این قبر محل آغاز تحقق عذاب و نفرین علیست!!!
مگر نفرین علی چه بود؟؟؟

"خدایا علی(ع) را از این امت بگیر"

کمی جلوتر...زمانه زمان حال است و عصر غیبت.....

مزار زیبای امیر تداعی کننده ی دو امر است:

قبر علی برای تشییع تداعی کننده ی تمام مظلومیتیست که علی کشید ولی دم بر نیاورد و علی.....

قبر علی تداعی کننده ی تمامی حقارتها و بی ارزشی های بشریتی است که لیاقت حضور علی را نداشت.....

رفتیم به نجف.....

مقبره ی زیبایی بود.....ایوان طلا....

وقتی داخل شدیم عظمتی پاهایمان را سست کرد...گویی حمیتی مارا به زانو در می آورد.....

دیگر جو آنجا هم به ما می گفت: به یاد آورید "الذین یمشون علی الارض هونا" را ......

وقی به داخل شدم دیدم نوشته اند سر در آن مزار با خون خدا

هذا قبر علی بن ابیطالب(ع)

اما انگار هر جارا نگاه می کنم با من حرفی می زند....

دقت که می کنم گویا می گوید.......

هذا قبر علی بن ابیطالب(ع)

فرق این قبر ها چیست؟؟؟

در این میان سه بحث مطرح است،اول:صعود......دوم:وجود...........سوم:نزول

قبر اولی :(همان صعود و وجود است)

آن قبر همان محل وصال  به محبوب همان مزار نجف اشرف.....محل عروج علی(ع) به آنچه آسمان می خوانیمش

میراث آشکاریست از علی برای ما.....

محلیست که بردش به عظمت عالمین است و از دور و نزدیک زائر می طلبد...

هرگاه شادیم و ناراحت ...خسته ایم و سرزنده و ....یادمان باشد پدری داریم به نام :

حیدر کرار

 و اما قبر دومی:(همان نزول است)

وقتی که از علی (ع) شنیده ای، وقتیکه از علی برایت گفته اند، و قتیکه هدف علی را می دانی

دیگر ماسوای علی و غیر علی (ع)در نظرت نمی اید...

اما ای کاش ماسوای علی(ع) لااقل ادعای علوی بودن اولا  بعضی از حیث دنباله رو ی علی بودن و بعضی از حیث نعوذبالله مانند علی بودن نمی کردن.....

از این جنبه است که می گویم بر جبین هر نفسی و هر صنعی به خط سریانی حک شده است

هذا قبر علی

یعنی چه؟؟

گویی هر صفتی از علی(ع) را در هر فرآیندی از اعتقاد و لفظ و عمل در قبری دفن می کنیم تا دیگر اثری از آن نباشد خواسته یا ناخواسته می گوییم:

هذا قبر علی

بر هر جا می نگرم گویی عملمان تماما نفی ذات علیست....گویا علی (ع) از یاد ها رفته است....گویا از علی به نامی اکتفا می شود....

در لفظ ، علی را تنها در انتهای کلاممان یاد می کنیم.....اما علیوار سخن نمی گوییم

گویی بر دهانمان حک می کنیم :

هذا قبر علی

هنگام بر خاستن می گوییم   یا علی

اماآیا آنچه برایش برپاخاسته ایم نیز در راستای رضای علی(ع) و خدای علیست؟؟؟!!
و باز هم بر حقیقت فعلمان نوشته ایم:

هذا قبر علی

در اتاقمان عکسهای زیبایی از مولانا ابولفضل العباس(ع) می زنیم! پشت شیشه ی ماشینمان هم می زنیم:

                                "السلام علیک یا ابا عبدالله"

اما صدای نواهایی که از درون ماشین و اتاق هایمان می آید گواه چیز دگریست،گویا علی را فقط در مجالس عزاداری قبول داریم و بس! گویا علی (ع) را منحصر به زمان خویش کرده ایم ولی بی آنکه بدانیم علی (ع) علیست و نه محدود...

 ما  از زبان خدا هم طرد شده ایم ، همانانیم که:

          " بعضی از زیبایی ها و احکام خدا را قبول و بعضی را رد می کنیم "

می  دانید هدفم ازاین نوشته چیست؟؟؟

می خواهم فریاد بزنم اول به خودم و بعد به تمامی انسانها....

از علی(ع) دم می زنیم، از جوانمردیش، قهرمانیش، امامتش و.....ولی گویی با دستان فعل و اعتقاد خویش قبری می کنیم و اعتقاد و عملمان هم همچون خاکی بر صفات علوی می ریزیم و می ریزیم تا دیگر تنها از علی نامی بماند....

نام علی (ع) را مقدس می دانیم و نه ذات علی را.....

از مراحل ایمان(لفظ-قلب-عمل) تنها لفظ و گاها قلب را مجیب به علوی بودن می دانیم و بس....

و در آخر ....

انشاالله به صفای ذات امیرالمومنین (ع) از علی گوییم و دانیم و عمل کنیم......

بر جمال مولا صلوات